Skip to main content

Website voor franciscaanse spiritualiteit en missionaire evangelisatie

fotogalerij van het klooster

Het klooster

Gebruikerslogin

CAPTCHA
Deze vraag is een test om automatische inschrijvingen te weren.
Vul het lege veld in

Louis Aerden en Jef Augustijnen, Minderbroeders te Congo, Kintobongo.

november 26, 2013 door Pater Karel

FRANCISCANEN  WERELDWIJD  nov 13

  De Vlaamse Custodie der Minderbroeders telt op vandaag nog juist twee broeders die in Congo werkzaam zijn, nl. Louis Aerden en Jef Augustijnen.  Zij zijn op dit moment samen even op een welverdiend verlof alhoewel daar niet veel van in huis zal komen.  Zij zijn volop in de weer om allerlei  werkgerief aan te kopen want, zo zeggen zij toch, “er is nog alles te doen in Congo”.  Maar: om dat gerief aan te kopen zijn er centjes nodig en die proberen ze nu bij elkaar te scharrelen.  Ziehier wat ze zoal schrijven.

1.Broeder Jef Augustijnen hield onlangs een preekje in Hasselt:
gaarne enkele uittreksels hieruit.


Toen men vroeg of ik in de Paterkeskerk van Hasselt een getuigenis wou geven, kreeg ik wel een eigenaardig gevoel want, wie interesseert zich nu nog aan missie?  Missie, in zijn religieuse vorm, is haast een verloren en vergeten woord.  Men spreekt thans meestal over “vredesmissies”, blauwhelmen of gespecialiseerde eenheden die orde en rust moeten brengen in oorlogsgebieden en zo wordt het woord missie dan toch in ere gehouden.  Missie is inderdaad vrede en rust brengen onder de mensen en iemand die dit  op een buitengewone wijze gedaan heeft is zeker onze stichter, Franciscus van Assisi, die met de sultan ging praten opdat men toch maar niet tot een krijgsgevecht zou komen.  Vele van zijn volgelingen hebben dit ook gedaan, maar langzaamaan kreeg “de gezondene, de missionaris” er heel wat taken bij en toen zij merkten dat men geen “blijde boodschap” kon brengen aan mensen die voortdurend in ellende leven, die  nauwelijks eten en drinken hebben, toen zijn zij zich beginnen in te zetten voor de ontwikkeling van het voedsel, voor de verbetering van de gezondheidszorg, voor het aanleren van landbouwtechnieken, voor het aanleggen van bruggen en wegen om o.a. dat voedsel en die gezondheidszorgen verder en verder te kunnen uitdragen naar andere dorpen of leefgemeenschappen.  Dankzij een Mechelse medebroeder, Joost De Rijcke, heeft ons land de “aardappel uit de Nieuwe Wereld” leren waarderen, heeft het zelf aardappelen ingevoerd en stilaan de teelt ervan meer en meer verbeterd.   Zo ook heeft een Gentse medebroeder, Pieter Van Gent, de maïs in Mexico leren kennen en eten en heeft ginds het kweken ervan ook verbeterd om de maïs nadien ook mede in te voeren in zijn Vlaamse land.  Zo is broeder Jef zelf al jaren bezig om in Congo tientallen en tientallen visvijvers aan te leggen en te onderhouden, niet enkel om de mensen wat werk te geven maar vooral om hun gezonde voeding te kunnen aanbieden.  Maar het is bijvoorbeeld niet voldoende, zegt broeder Jef meteen, voeding te zaaien of te planten en te oogsten, men moet die voeding ook beschermen tegen ongedierte, droogte of vochtigheid.  Maar, zegt hij, dat alles is niet haalbaar in een hutje van 2 op 2 meter.  Daarvoor moet je stapelhuizen bouwen of silo’s en dan eerst kan men aan een zadenbank denken en zo stilaan de toekomst mee voorbereiden.  En als het zaad weer is gerijpt moet het geoogst worden en moet die oogst ook weer bewaard worden om te kunnen verdelen onder de andere dorpsbewoners.  Voor dit laatste zijn er dan weer voldoende wegen nodig en daar heeft hij zich de laatste jaren fel voor ingezet.  Al die inzet geeft de plaatselijke bevolking kansen om hun familiaal leven beter in eigen handen te nemen, om hun kinderen onderwijs te laten volgen enz. 

Om aan de uitbouw van dit alles verder mee te werken is broeder Jef Augustijnen op vakantie gekomen, een werkvakantie om vooral vrienden en bekenden te vragen hun schouders even mede onder dit project te steken en vooral om hem een centje toe te steken.  Goederen en kleding moeten we hem niet bezorgen, dat kost trouwens hopen geld om het ginds te krijgen: er is thans ter plaatse mogelijkheid om heel wat aan te kopen en daarmee helpen we trouwens ook de plaatselijke boeren en ambachtslieden. 

U kan uw gift voor zijn project overmaken ofwel op onze rekening van De Stem van St-Antonius, maar vermeldt dan wel goed en duidelijk dat het voor Broeder Jef Augustijnen is.   Ofwel op de rekening van onze missieprocuur te Sint-Truiden  en deze rekening is : OFM – FRANCISCAANSE MISSIES,  Minderbroedersstraat 5, 3800 Sint-Truiden en dit op nummer : BE64 4143 0298 1152  met als BIC-nummer : KREDBEBB.  Vergeet nooit te vermelden dat uw gift bedoeld is voor Broeder Jef Augustijnen in Congo.   Dank u hartelijk in zijn naam.

2.  Broeder Louis Aerden schrijft ons het volgende.

Ik ben weer even terug in het land en profiteer van uw mooi Limburgs zonnetje.  Dat doet deugd.  Ik ben blij dat ik even alle hectische beslommeringen kan ontvluchten, maar toch denk ik alle dagen aan mijn tweede heimat, Lubumbashi, Luena en Kintobongo.   Lubumbashi, de tweede grootste stad van Congo en hoofdstad van de provincie Katanga, is de draaischijf van mijn administratieve werkzaamheden.  Van daaruit coördineer ik mijn missiewerk in een gebied dat zo groot is als vier Vlaamse provincies.
Op vele plaatsen wordt er zeer hard gewerkt, maar het laatste jaar was men wel bijzonder actief in Kintobongo.  Daar is een heus ziekenhuis gebouwd en afgewerkt met duurzame materialen.  De bakstenen zijn één na één gemaakt met een zelfgebouwde brikkenpers.  Hout voor ramen en deuren hebben de mensen zelf in de brousse gekapt en laten drogen, zodat het nu kan verwerkt worden…. Maar dit hospitaal heeft een administratief staartje: wij zijn nog niet betaald geworden!  Een rekening van 52.000 dollar is nog niet betaald en zal nooit betaald worden: deze som is gewoonweg in de zakken gestoken door de administratie van het Sociale Fonds van Lubumbashi.  Gelukkig hebben wij een zeer grote achterban en als missionaris hebben wij ons nobel objectief bereikt: het hospitaal is af én functioneert!  Eerst met één dokter, dan met twee en nu al met drie.  Van heinde en verre tot meer dan 350 km komen de mensen erop af.  En de dokters trekken hun plan, niettegenstaande er een enorm tekort is aan medisch materiaal.  Wij zoeken nog  microscopen, echografietoestellen, operatietafels, bedden enz… Nu worden de operaties nog steeds gedaan met materiaal en een operatietafel die ons, een jaar of tien geleden, geschonken werden door dokter Defrance uit Maasmechelen.
De antennepyloon van de GSM-mast is ook klaar en met een beetje geluk kunnen wij binnenkort telefoneren.  Eeuwen zijn de mensen van Kintobongo achtergesteld: in de tijd van Mobutu mocht er niets gebeuren omdat het een rode zone was.  Maar binnenkort kan men daar telefoneren en internetten, iets waar 95% van de bevolking nog geen weet van heeft.
Er is een tweede hospitaal dat terug moet voorzien worden van alle materiaal, dat van Lukafu.  Toen de May May Lukafu binnen gevallen waren, hadden ze eerst veel geplunderd in de stad zelf.  Het hospitaal lieten ze nog met rust omdat ze er konden verzorgd worden en ze trokken zich terug in de kerk.  Nadien kwamen de regeringstroepen en deze hebben heel veel May May krijgers gedood, in de kerk en in het internaat.  Nadien plunderden zijzelf het hele hospitaal leeg: alles werd gestolen, van het grootste bed tot het kleinste operatiemesje toe!  Hierover schreven wij vroeger reeds uitvoeriger, maar ondertussen is men er nog niet in geslaagd alles terug in te richten: ook dat zou dringend moeten gebeuren!   Soms moet men meer dan 350 km gedragen worden om als zieke in een hospitaal te geraken.  Wij zijn er bovendien zeker van op termijn de kindersterfte met 20% te kunnen verminderen: ook proberen wij de levensduur, die nu 37 jaar is, omhoog te tillen.  Voor dit alles is er nog heel wat nodig, maar dankzij het thuisfront, onze persoonlijke inzet en het werk van de plaatselijke bevolking zal uiteindelijk mijn jeugddroom na zovele jaren toch verwezenlijkt worden, maar, zoals gezegd, er is nog heel veel medisch materiaal voor nodig.
In Kintobongo was er een project in samenwerking met een afdeling van de Erasmushogeschool in Brussel.  Deze zorgde voor zonnepanelen, installatiemateriaal en verzending.  Er is nu minimale elektriciteit, vooral om de radiozender te voeden die nu 24 uur op 24 kan uitzenden.  Ook in Lukafu willen wij dit realiseren….. Gelukkig kan Erica Thijs zaliger vanuit de hemel met aangename verrassing vaststellen dat het materiaal, waarvoor ze zelfs op haar sterfbed bekommerd was, in zijn geheel nu gebruikt wordt  in vijf radiostations ten dienste van een zeer arme en talrijke bevolking in het binnenland van Noord-Katanga.
Vele lezers zullen zich nog wel herinneren dat wij reeds jarenlang bezig zijn met het verbeteren van de wegen en de bruggen.  Na heel veel moeilijkheden en vooral na vele corruptieschandalen van o.a. ambtenaren van het sociale fonds en van het ministerie van infrastructuur, krijgen wij nu toch 3.000,00 dollar per maand om dit werk te doen.
Reeds enkele jaren vroegen en verzamelden wij naaimachines: 540, alle van degelijke Europese makelij, zijn aangekomen.  Zij werden allen nagekeken door Jan Pohlman en dit onder het goedkeurend oog van Cobie.  Men is reeds met de verdeling ervan begonnen.  Dit is geen sinecure: zo werden er bv. 12 naaimachines vervoerd naar zuster Spaas in Dilolo en over die afstand van 880 km heeft de vrachtwagen, na hier en daar een panne en het herstel ervan, maar vooral omwille van de uiterst slechte wegen, er anderhalve maand over gedaan!   Soms is het moeilijk om een geschikte en vooral veilige zaal te vinden om naaicursussen te geven.  Zo is in Kyubo de May May reeds tweemaal binnengevallen, zijn er mensen verdwenen en enige tijd later kwam men op de markt May May leden tegen die “mensenvlees” verkochten!.... Dat de May May soldaten nog steeds veel onrust stoken, moet nergens meer bewezen worden.  Zo zijn ook zij de schuld ervan dat in Ntondo, dicht bij Bunkeya gelegen, de rijstoogst niet is kunnen doorgaan.  In heel die streek zal er weldra voedseltekort zijn, met alle nefaste gevolgen vandien.  Ondertussen proberen wij, langs de radio uitzendingen om, de May May tot betere daden aan te sporen, maar dat loopt niet van een leien dakje!.....                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        
Zonder steun, zowel spiritueel als materieel, van het thuisfront had ik niets kunnen verwezenlijken.  Dankzij de vele persoonlijke giften en steun vanuit Opglabbeek, Genk, Hasselt, dankzij het Valentinusblad, De Stem van Sint-Antonius  en, niet te vergeten, de plaatselijke missienaaikringen, heb ik een flink steuntje in de rug gekregen.  En we hebben weer heel wat kunnen  realiseren en bijeen brengen en wij zullen weer goed moeten mikken om alles in enkele grote containers te krijgen.   Deze containers moeten ook ter plaatse geraken en daar precies wringt het schoentje.   Ik kom nog vele Euro’s tekort voor de verzending van twee containers: dit komt op minimum 28.000,00 Euro.  Maar als die konden verscheept worden, kon ik in een groot gedeelte van mijn missiegebied de mensen een voldoende minimum aan gezondheidszorgen bieden.

Helpt u nogmaals mee om ook ons te laten helpen?  Reeds duizendmaal dank bij voorbaat.

Uw hulp kan u overmaken op de gewone rekening van het Heilig Paterke, met de vermelding: gift voor Broeder Louis Aerden in Congo.
Het volledig rekeningnummer is:
OFM – HEILIG PATERKE,  Minderbroedersstraat 19, 3500 Hasselt
BE26 7330 3098 1729  KREDBEBB.

Met onze allerbeste dank bij voorbaat.
BROEDER LOUIS AERDEN









Premium Drupal Themes by Adaptivethemes